بررسی مسائل مربوط به قراردادکار و روابط کاری در حقوق ایران

چکیده

هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی مسائل مربوط به قراردادکار و روابط کاری در حقوق ایران می باشد. قرارداد کار عبارت است از قرارداد کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق السعی کاری را برای مدت موقت یا غیر موقت برای کار فرما انجام می دهد . قرارداد کار تابع حقوق کار و قراردادهای دیگر تابع نظام حقوق مدنی با حقوق تجارت هستند . قرارداد کار یک قرارد داد رضایی است و برای اعتبار آن تشریفات ویژه ای مقرر نشده است ؛ به ویژه آنکه ماده ۷ قانون کار در تعریف قرارداد کار ، قرارداد کتبی و شفاهی را در یک ردیف آورده است : قرارداد کار عبارت است است از قرارداد کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق السعی کار را برای کارفرما انجام می دهد. اصولا قراردادها در علم حقوق بعنوان مهمترین وسیله ارتباط افراد جامعه با یکدیگر محسوب میشوند و قرار داد کار بعنوان نوعی از انواع قراردادها مبین نوعی ارتباط حقوقي فيما بين قشر کارگر با کارفرما میباشد که از طریق آن ، کارگر و کارفرما در محدوده اعمال حاکمیت قواعد حقوقی وارد می شوند و خود تابع قوانین و مقررات آمره انی میسازند که حتی با توافق و تراضی یکدیگر نیز نمی تواند از اجرای آن خودداری کنند و در این راستا انعقاد قرارداد کار دریچه ای به سوی اهداف متعالی حقوق کار می باشد.