بررسی مجازات زنا در قانون مجازات اسلامی ‌مصوب 1392 و فقه امامیه

چکیده

روابط نامشروع جنسی (زنا) گناهی است کبیره که مهمترین عارضه آن، بی ایمانی و از بین رفته هویت انسانی می باشد و در کنار این عارضه ی مهم زیان های فردی، خانوادگی و اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد که از جمله آنها می توان به این موارد اشاره کرد: سرچشمه بسیاری از قتل ها، درگیری های خانوادگی، خودکشی ها، فرار از خانه ها، طلاق ها، فرزندان نامشروع و بیماری های خطرناک جنسی از روابط نامشروع جنسی می باشد. لذا از خداوند در قرآن این عمل را گناه کبیره به حساب آورده است و به هیچ عنوان رضایت نمی دهد که فردی به زنا آلوده شود و برای تخلف از آن کیفر شدیدی را در نظر گرفته است، چه بسا علت بسیاری از عذاب های دنیوی که نصیب انسان می شود به خاطر انجام این گناه باشد. نتایج بررسی ها حاکی از آن بود که: مجازات زنا در قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و فقه امامیه به عوامل مختلفی از جمله تاهل یا تجرد زانی، احصان و نوع رابطه محرمیت بستگی دارد. در قانون مجازات اسلامی، زنای محصنه با مجازات رجم (سنگسار) و زنای غیرمحصنه با مجازات شلاق همراه است. در فقه امامیه نیز مجازات زنا با توجه به شرایط مشابه قانون مجازات اسلامی تعیین می‌شود، با این تفاوت که در برخی موارد، فقه امامیه مجازات اعدام را نیز برای زنای محصنه در نظر می‌گیرد.