بررسی مقایسه ای حمایت از علامت تجاری ثبت نشده در حقوق ایران و انگلستان

چکیده

کشورها اصولاً حمایت از علامت تجاری را منوط به ثبت دانسته اند. این نظام، حقوق مربوط به علامت را متعلق به ثبت‌کننده دانسته و اشخاص استفاده‌کننده غیر از ثبت کننده و یا غیر از افراد دارای مجوز را ناقض تلقی می‌کند. قانون‌گذار کشور ما نیز در بند «ه» و «و» ماده 32 به بحث علامت معروف اشاره داشته است، اما وجود خلاءهای بسیار، اعمال و اجرای موثر این ماده را با مشکل مواجه ساخته است. در این پژوهش قوانین مربوط به ایران و انگلستان به‌عنوان یک کشور پیشرو در زمینه حمایت از علایم ثبت‌نشده، مورد بررسی قرار گرفته‌اند. در مورد حمایت از علامت تجاری مشهور آرایی هم که به این موضوع توجه داشته‌اند، معیارهای جدیدی را برای رفع خلاءهای موجود ارایه نداده‌اند. در خصوص حمایت از استفاده‌کننده پیشین، می‌توان گفت که حمایت در عمل قوی بوده است، این علایم از حمایت کافی برخوردار گشته‌اند، اما باز هم در خصوص مدت و محدوده استفاده پیشین، به دلیل عدم ارایه معیار واضح در آراء، خلاءهای قبلی وجود دارند. در رویه قضایی انگلستان، حمایت از علایم ثبت‌نشده، چه علامت تجاری مشهور و چه علامت دارای حق استفاده پیشین در قالب پسینگ آف (دعوای نقض حق) صورت گرفته است. این قالب حمایتی و ارکان آن در رویه قضایی به طور واضح بیان شده‌اند و زمینه مقابله کامل با ناقضین را فراهم ساخته‌اند. نهایتاً با توجه به نظام حقوقی کشور ما که مبتنی بر حقوق نوشته است، وضع قوانین دقیق در خصوص حمایت از علایم تجاری ثبت‌نشده به جهت جلوگیری از تضییع حقوق صاحبان این علائم ضروری است.