بررسی تعامل مواد ۱۴ و ۵۵ کنوانسیون بیع بین المللی کالا 1980

چکیده

در دنیای تجارت بین الملل قراردادهای بیع نقش حیاتی در تسهيل معاملات و تضمین حقوق طرفین دارند. کنوانسیون بین‌المللی کالا یا به اختصار(CISG) ،  یک کنوانسیون بین‌المللی است که در سال ۱۹۸۰  توسط کمیسیون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد( آنسیترال) توسط کشورهای مختلف در شهر وین  به امضا رسید که به عنوان یک چارچوب (CISG) کنوانسیون بيع بين الملل قانونی به تنظیم روابط تجاری و جلب اعتماد بين کشورها کمک میکند. از جمله مباحث کلیدی در این کنوانسیون مواد ۱۴ و ۵۵ هستند  که به تشکیل قرارداد و شرایط قیمت گذاری مربوط میشوند.ماده ۱۴ به نحوه ارسال پیشنهادات و ضروریات آن می پردازد و بر این نکته تأکید دارد که یک پیشنهاد باید واضح و مشخص باشد تا به عنوان یک قرارداد معتبر شناخته شود. در مقابل ماده ۵۵ به شرایطی می پردازد که در آن قیمت مشخص نشده است و ثمن شناور است و می تواند بر اساس قیمت های معمول در بازار تعیین شود.این دو ماده در عین حال که به تنظیم قرارداد کمک می کنند، ممکن است با یکدیگر در تضاد قرار گیرند به ویژه در شرایطی که جزئیات قرارداد به طور کامل مشخص نشده باشند. بررسی این تضاد و چگونگی تأثیر آن بر معاملات بین المللی از اهمیت ویژه ای برخوردار است و می تواند به درک بهتری از چالش های عملی در تجارت جهانی منجر شود.این مقاله  با توجه به مقتضای ذات نظری موضوع پژوهش به شیوه توصیفی گردآوری شده ، تناقض بين ماده 14 کنوانسیون بین المللی کالا را که به وضوح قاعده ای را تعیین میکند که پیشنهاد باید قیمتها را تعیین کند و همچنین عدم امکان پذیرش پیشنهاد در صورت عدم تعریف این عنصر را در مقابل قاعده ماده 55 که امکان انعقاد قرارداد بدون تعیین ثمن مشخص و یا ثمن شناور را بررسی می کند و در نهایت این پژوهش نتیجه می یابد که مواد 14 و 55 کنوانسیون بيع بين الملل اگرچه در ظاهر شاید متضاد با یک دیگر به نظر برسند ولی در اصل پوشش دهنده و کامل کننده نقض های موجود یک دیگر و جهان شمول کردن کنوانسیون بيع بين الملل است